Kazanıyorsanız çözümün bir parçası olabilirsiniz. Kaybedenler her
zaman problem olmaya devam ederler.
İslam toplumunda yaşlılar evin bereketi sayılır. Bugün bu bereket
itilmiş, kakılmış, darülacezeye veya bir bakım evine atılmıştır. Hayatın
mihnetiyle beli bükülmüş, gözlerinde fer, dizlerinde derman kalmamış,
bu bereket kaynağı insanlar, gözleri kapıda hep bir yakınını bekler.
Bunlar, bilgi ve tecrübelerinden istifade edilecek insanlardır. Bilgi ve
tecrübelerini içine gömmüş, derinliklerinde maden saklayan dağlar gibi
araştırıcısını bekliyor. Bir güler yüze, bir nasılsınız sözüne çok ihtiyaçları
var!
İhtiyarlık yaşlanmışlık olmakla birlikte yaşanmışlıktır. Tecrübedir,
birikimdir, bilgeliktir. Hayatın her diliminde ve her karesinde hem kendisi
hem de etrafındakiler için bir imtihan vesilesidir. İhtiyarlık; gençlik
dönemlerinde yapılan hataları görmek, eksikleri bilmek ve onları düzeltme
fırsatı bulmak zamanıdır. İhtiyarlara bakmak herkes için vefa borcudur.
Onların yüzüne bakan huzur bulur. elini tutan güvende olur. Onlara
yapılacak her türlü hizmet, belki cenneti kazanmaya vesile olacaktır.
İhtiyarlık, insanı fiziki ve psikolojik yönden değişik hallere sokabilir.
Ama şu unutulmamalı! Her gencin istikbali ihtiyarlıktır. Hayatı bir okul
kabul edersek, ihtiyarlık son sınıftır. Son sınıfı geçmek; ahiret inancı
olanlar için yeni bir hayata atılmanın başlangıcı sayılır.
Son sınıfta da ihtiyarlık ve ihtiyarla imtihan olunabiliriz. Yaşlıları en
çok üzen yalnızlıktır. Darülacezeye, huzur evleri ve bakım evlerine
bırakılan ihtiyarları gidip görün bir dinleyin. Bir zamanlar onlar da evlatları
için ne çileler çekti, ne mahrumiyetlere katlandı. Yemediler yedirdiler,
içmediler, içirdiler, giymediler giydirdiler. Hepimizin varlık sebebi olan
ebeveynlerimizin uykusuz gecelerinde büyüdük. Konuşmaya
başladığımızda bir şeyi on defa sorduk, usanmadan cevap verdiler. Bugün
ihtiyarlar bize üç defa bir şey sorsa dördüncüsünde pes eder, cevapsız
bırakırız sorularını. İslam toplumlarından başka bir toplumda bulunmayan
özelliklerle yaşamaktayız. Bu özellikler bize has güzelliklerdir.
Şu üç şeye bakmanın ibadet olduğunu bir daha hatırlayalım.
Anne, babanın yüzüne bakmak, Kur’an-ı Kerime bakmak, Kabe’yi
seyretmek ibadettir. İhtiyarlar geçmişimizdir. Geçmişiyle irtibatını kesenin
geleceği olmaz. Köküyle irtibatı olmayan bir ağaç yaşar mı? Tarih,
toplumların geçmişini anlatır. Geçmişini bilmeyen geleceğini nasıl tanzim
edecek? İnsanın inkişafı geçmişiyledir.
İhtiyarlayan anne, baba, dede ve nineler yalnız bırakılmamalı! Yalnız
yaşayan yaşlı ve ihtiyarları ziyaret edecek dernek ve cemiyetler kurulmalı.
Gençler gruplar halinde, yalnız kalan ihtiyarları ziyaret etmeli. Onların
ihtiyaçlarını karşılamalı. Sevgi, şefkat ve merhametle yapılan bu ziyaretler
karşılığını muhakkak bulacaktır. Şu mübarek Ramazan ayında bunları
yapmak ibadetleri yoğunlaştıracak yapanlara mutluluk kazandıracaktır.
Çünkü daima onların gözleri yolda kulakları kapıdadır.